Gedichten

Ut bèèkske van Laorbeek (in het dialect van Beers) – geschreven door Leo Wagemans

Ik wéét ut nog zò goed

van d’n urste keer

dè ik heur heb ontmoet

daor béj dè stille bèèkske

daor heb ik mit ze gepraot

ovver koetjes en kèlfkes

vissen planten bloemen en zaod

daor béj dè stromend bèèkske

heb ze vâstgehaauwe en gekeke

dan hier dan daor

en dör heur haore gestreke

daor béj dè moi bèèkske

toen hè ze wa kleer uutgedaon

en al poeliënd in ut waoter

keek ze mien héél lieflijk aon

daor béj dè kromme bèèkske

ok hè ze mien gevraogd

in ut waoter te komme

mar dè he’k nie gewaogd

daor béj dè troebel bèèkske

stillekes is ze toen van mien weggegaon

en daor stond ik dan te kieke

ik docht wa he’k now toch gedaon

daor béj dè dampig bèèkske

lèst bin ik wèr is terug gegaon

en zag un spiegeling van heur gezicht

béj ut schiene van de Maon

daor in ut waoter van dè Laorbeeks bèèkske